Hoe is het nu met…. Sam (Samu)

Het verhaal over Sam.

Ik was niet opzoek. Ik dacht er wel eens aan.

Neem ik een nieuwe hond of niet. Dit omdat een van mijn honden blaaskanker heeft en dit jaar 2026 13 jaar word.

Maar voor het gemak, dacht ik… ik heb nog een klein hondje (boomer) van 10 jaar. Dat is toch voldoende. Die kan ik wel makkelijk overal heen meenemen. En ik heb voor hem ook een fijne oudere dame die graag op hem oppast.

Dus ik was voorzien….

Voor de tweede keer zag ik de oproep voor Okkie, voorbij komen. De foto sprak mij niet aan. Alleen zijn kleur (zwart) Maar als ik mocht kiezen, dan werd het toch weer een mechelse herderachtige hond. Waarom; dat ras spreekt mij van alle rassen, het meeste aan.

Ik was helemaal niet opzoek dus waar maakte ik me druk om.

Ik las verder, er stond met nadruk ‘met spoed’

Op een of andere manier werd ik geraakt door die oproep. Omdat ik weet dat als deze stichting dergelijke oproepen plaats, dit ook echt spoed betekent. Ik heb contact opgenomen met Anneke. En er werd besloten, dat Okkie bij mij in de opvang mocht komen.

Ik heb direct zijn naam weer veranderd naar de naam die hij twee en half jaar gewend was in Roemenië ‘Samu’ Maar de eerste weken dat hij bij was, werd zijn naam langzaam toch Sam.

In de eerste week… zag ik een zachtaardige, lieve, rustige maar vooral bange hond. Mijn hart was geraakt. Ik besloot, dat Sam nergens anders meer heen zou gaan. Zo’n zachtaardige, rustige, lieve hond is perfect voor mij.

Sam werd al overzien, in de shelter in Roemenië. Bij zijn eerste adoptant, verkeerd begrepen en daardoor ook verkeerd behandeld. Tot ze snel,

tot de conclusie kwamen, dat ze deze hond niet wilde.

Sam, gaat echt met hele kleine stapjes vooruit.

Ik vind dit niet erg. Ik geniet van elke horde die hij overwint. En daarbij hebben we de tijd (plusminus 10 jaar). Haastige spoed is zelden goed !

Men kan geen wonderen verwachten van een hond, die opgegroeid in een shelter. Waar hij eigenlijk alleen interactie had met mensen, als ze het eten kwamen brengen.

Nu is hij 4 maanden bij mij. Hij loopt los, rent, speelt met andere honden en geniet van het leven. In het bos, houdt hij mij netjes in de gaten en komt als ik hem roep. Hij is sociaal naar alle honden en zelfs naar katten. Mensen vind hij nog wat eng maar als je hem een snoepje aanbied, neemt hij die, zonder twijfel aan.

Zijn eerste les op de hondenschool, is ook al een feit. En die was zeer positief en veelbelovend.